سوراخ

ابراهيم نبوي - دوشنبه 30 دی 1387 [2009.01.19]

به نوشته رسانه ها، مصرف انرژی در ایران پنج برابر استاندارد جهانی است. رسانه ها اعلام کردند مصرف انرژی کشور در زمستان امسال روزانه معادل پنج میلیون و 200 هزار بشکه نفت خام اعلام شد که حدود پنج برابر استاندارد جهانی است. چرا؟

اول: خانه های ما
در همه جای دنیا آدمها وقتی می خواهند خانه بسازند، همه فکرشان را می کنند، بعد یک خانه می سازند.. پس از پنجاه سال آن خانه را تعمیر می کنند. پس از صد سال آن را بازسازی می کنند. تا دویست سال سعی می کنند آن را با مدرن کردن سرپا نگه دارند، بعدا هم ظاهرش را حفظ می کنند اما داخلش را نوسازی می کنند. در ایران ما یک خانه می سازیم به سبک یونانی، بعد از ده سال آشپزخانه اش دل مان را می زند و به همین دلیل کل خانه را می کوبیم و یک خانه با نمای آجرسه سانتی و آشپزخانه اوپن درست می کنیم. پانزده سال دیگر، نمای آجر سه سانتی از مد می افتد و بچه های مان بزرگ می شوند، کل خانه را می کوبیم و شش تا آپارتمان در سه طبقه با نمای شیشه دودی درست می کنیم. بعد از بیست سال قیمت زمین الکی شش برابر می شود، ساختمان را می کوبیم و یک ساختمان پنج طبقه با ویوی دلباز و نمای عربی و مرمر سفید درست می کنیم، بعد از ده سال هم انقلاب جدیدی می شود که ما دیگر نمی توانیم در ایران نفس بکشیم، خانه را به نصف قیمت می فروشیم به اولین بنگاهی سرکوچه و می رویم به کانادا.

دوم: پنجره های ما
در همه جای دنیا اگر کشور آفتاب تندی داشته باشد، پنجره ها را کوچک درست می کنند و اگر آفتاب نداشته باشند، پنجره ها را بزرگ درست می کنند که خانه گرم شود. در ایران ما آفتاب زیاد داریم، اما چون از پنجره های اروپایی خوش مان می آید، پنجره های مان می شود از شرق تا غرب و خانه های مان تابستان ها آتش می بارد، بعدا برای این جلوی تابش زیاد آفتاب را بگیریم یک عالمه پول می دهیم پرده کلفت می خریم که جلوی پنجره ای که درست کردیم را بگیریم. از طرف دیگر پنجره ها اینقدر بزرگ است که از بیست متر آن طرف تر تا اگر دهان مان را بازکنیم لوزالمعده مان را هم می بینند، اما چون علاوه بر لوزالمعده خودمان، ممکن است لوزالمعده خواهر و مادرمان هم دیده شود، به همین دلیل یک پرده می زنیم تا لوزالمعده هیچ کدام از اعضای خانواده دیده نشود.
سوم: تی شرت و شلوارک ما
اصولا در تمام دنیا مردم معمولی هرگز از کولر استفاده نمی کنند و در اکثر جاهای دنیا مردم وقتی سردشان است، فقط همان جایی را که نشستند گرم می کنند. از طرف دیگر در همه جای دنیا مردم وقتی سردشان می شود لباس کلفت می پوشند، وقتی گرم شان می شود لباس کلفت شان را در می آورند و لباس نازک می پوشند. در ایران وقتی در زمستان خانه مان سرد می شود اینقدر خانه را گرم می کنیم که مجبور می شویم با تی شرت و شلوارک در خانه بگردیم و وقتی تابستان خانه مان گرم می شود، به جای اینکه گرما را تحمل کنیم و عرق بریزیم، خانه را اینقدر خنک می کنیم که با لباس گرمکن باید در خانه بگردیم.

چهارم: اداره های ما
یکی از اتلاف کنندگان انرژی در کشور ما مدیران هستند، ما به مدیران پاکدامن، صادق و شریف و خوب و بی عیب خیلی علاقه داریم، در نتیجه همیشه یک مدیر جوان بی تجربه را به عنوان رئیس می گذاریم سر کار، این مدیر چون بلد نیست چکار کند، همه نیروهای انسانی و سرمایه را تلف می کند، اما همیشه همین طور نمی ماند، پس از بیست سال این مدیر یاد می گیرد که چگونه مدیریت کند تا انرژی و نیروی انسانی تلف نشود، وقتی به اینجا رسید ما متوجه می شویم که مدیر مذکور یا منحرف است، یا غربزده، یا شرق زده، یا ضدانقلاب، یا دزد و فاسد یا مافیای سیاسی درست کرده، به همین دلیل او را می گذاریم کنار و یک مدیر با صداقت و پاکدامن اما ناشی و بی عرضه می آوریم که بیست سال هم او انرژی مان را تلف کند.

پنجم: هر حکومت بیست و پنج سال
ما ایرانی ها هر 25 سال یک بار دیوانه می شویم، همه چیزهایی که در عرض 25 سال ساختیم نابود می کنیم و همه چیز را از اول می سازیم. برای اینکه همه چیز را از اول بسازیم سه سال با مردم حرف می زنیم تا قانع شوند که کمک کنند تا اوضاع را درست کنیم، بعد دو سال طول می کشد تا مردم به خیابان می آیند، اما وقتی آمدند دیگر از خیابان نمی روند. آنها دنبال کسی می گردند که همه چیز را عوض کند، او را پیدا می کنند و روی دوش شان می نشانند، اما بعدا هر کاری می کنند از روی دوش شان پائین نمی آید. در نتیجه شروع می کنیم به ستایش موجودی که خودمان روی کار آوردیم و جوری از او حمایت می کنیم که انگار تنها حاکم خوب دنیا اوست. او هم کم کم باورش می شود و اولین کاری که می کند این است که می زند توی سر ما، بالاخره ده سال طول می کشد تا او را قانع کنیم که نباید توی سر ما بزند، بالاخره طرف قانع می شود و می پذیرد که خودش را اصلاح کند و دیگر زور نگوید و با ما کنار بیاید، وقتی مطمئن شدیم که طرف دیگر زور نمی گوید، می ریزیم به خیابان و دیوانه می شویم و نابودش می کنیم و بعد همه چیز را از اول درست می کنیم. در این فاصله هر 25 سال یک بار تمام انرژی کشور را نابود می کنیم.

ششم: با عشق کار کنیم
اول یک کار را با خلوص نیت و صداقت انجام می دهیم اما هیچ نتیجه ای نمی دهد. بعد تصمیم می گیریم با عشق آن کار را انجام بدهیم، اما متوجه می شویم که کار خراب شد، چون با عشق انجام گرفت. این بار با عقل آن را انجام می دهیم، اما متوجه می شویم که خراب شد چون نظر دیگران را به حساب نیاورده بودیم. این بار همه چیز را برحسب نظرات دیگران انجام می دهیم، این بار کارمان به شکلی انجام می گیرد که همه از آن خوششان می آید اما خودمان دوستش نداریم، بعد خسته می شویم و دوباره از اول شروع می کنیم..... در حقیقت هر کاری را پنج بار انجام می دهیم.

هفتم: خلبان یا پزشک یا فوتبالیست
وقتی بچه هستیم می خواهیم خلبان یا معلم بشویم. در دبیرستان چون مادرمان دوست دارد مهندس بشویم ریاضی می خوانیم، اما در دانشگاه چون دختر عموی مان دوست دارد فیلسوف شویم فلسفه می خوانیم. بعد دخترعموی مان ازدواج می کند و ما با قلبی شکسته عاشق دختری می شویم که سینما را دوست دارد و به همین دلیل کارگردان می شویم و بعد آنقدر محبوب می شویم که مردم ما را انتخاب می کنند تا نماینده مجلس بشویم. در نتیجه در مجلس به کمیسیون برنامه و بودجه می رویم و کار برنامه ریزی کشور را انجام می دهیم.

هشتم: اتوبوس از مینی بوس بزرگتر است
برای رفت و آمد در تهران یک سیستم اتوبوسرانی وجود دارد، اما چون همه نمی توانند از آن استفاده کنند، باید یک سیستم مترو هم ایجاد شود، اما ایجاد سیستم مترو به جای 5 سال، 35 سال طول می کشد، در نتیجه دولت باید یک سیستم تاکسیرانی درست ایجاد کند که در کنار اتوبوس و مترو بتواند مردم را جابجا کند. به همین دلیل یک سیستم تاکسیرانی ارزان هم ایجاد می شود، اما این سیستم به دلیل دونرخی بودن بنزین کارآئی ندارد و تاکسی ها به صرف شان است بنزین دولتی را بفروشند. در نتیجه مسافرکش ها به حمل و نقل مسافران می پردازند، اما مسافرکش ها جواب نمی دهند، از طرفی شهردار چون می خواهد رئیس جمهور بشود تصمیم می گیرد یک سیستم جدید حمل و نقل درست کند، به همین دلیل پروژه منوریل آغاز می شود اما این پروژه به دلیل انتخابات بی نتیجه می ماند و هرگز انجام نمی شود، در نتیجه بهترین راه رفت و آمد برای مردم استفاده از اتومبیل شخصی است، اما چون ترافیک سنگین است، مردم ترجیح می دهند از موتورسیکلت ها به جای تاکسی استفاده کنند، در نتیجه برای رفت و آمد در تهران از تاکسی، مسافرکش، اتوبوس، مینی بوس، مترو، موتورسیکلت، سواری شخصی همزمان استفاده می کنیم و چون از همه آنها استفاده می کنیم هوا کثیف می شود و چون هوا کثیف می شود سوخت بیشتری مصرف می شود و چون سوخت سوخت بیشتری مصرف می شود، این بازی همچنان ادامه دارد....

نهم: میهمانخانه های ما
ما یک خانه داریم که برای همه چیز از آن استفاده می کنیم؛ در تهران تعداد زیادی رستوران وجود دارد که چون باید حجاب را کاملا رعایت کنیم، به جای اینکه میهمانان مان را رستوران ببریم از اتاق پذیرایی مان برای مهمانی استفاده می کنیم. از طرف دیگر در تهران تعداد زیادی کافه وجود دارد گه پیشخوان هم دارد و یک جایی شبیه آبجوخوری و مشروب خوری در آن است، اما چون خوردن مشروب ممنوع است، ما از اتاق پذیرایی خانه مان به جای بار استفاده می کنیم، از طرف دیگر در تهران تعداد زیادی تالار پذیرایی بزرگ وجود دارد که در آنها دویست نفر آدم هم پذیرایی می شوند، اما چون خانمها و آقایان نمی توانند با هم پذیرایی شوند، ما از مهمانخانه به جای دیسکو برای مهمانی و پارتی استفاده می کنیم. از طرف دیگر چون سالن های سینما فیلمها را سانسور می کنند و فیلم خارجی را نمی توانیم ببینیم از خانه به عنوان سینما استفاده می کنیم و چون با دوست دختر و دوست پسرمان اگر در پارک و خیابان قرار بگذاریم دستگیر می شویم از خانه به عنوان پارک استفاده می کنیم و همین طور می شود که هر خانواده ایرانی با یک جمعیت سه نفره برای یک زندگی راحت نیاز به یک خانه دویست متری دارد که در خانه اش پارک و سینما و بار و دیسکو و رستوران و قمارخانه و سالن سخنرانی هم داشته باشد، در نتیجه به جای اینکه یک آپارتمان هفتاد متری را اداره کنیم و به فکر انرژی گرم و سرد کردن آن باشیم، معمولا باید همین کار را برای دویست متر بکنیم، به همین دلیل معمولا ما یک خانه دویست متری داریم که فقط از چهل متر آن خودمان استفاده می کنیم، اما از 160 متر دیگر چون حکومت خیابانها را از ما گرفته، برای ارتباط با دیگران استفاده می کنیم.

دهم: سوراخ
یکی از مهم ترین دلایلی که مصرف انرژی در ایران پنج برابر استاندارد جهانی است، این است که همیشه یک سوراخ وجود دارد که یادمان می رود باید آن را ببندیم.
- همیشه سوراخی در دستشویی خانه چکه می کند و گاهی اوقات سه سال طول می کشد که آنرا درست کنیم.
- خیلی اوقات لامپ اتاق پذیرایی سوخته است و شش ماه طول می کشد تا آن را عوض کنیم و در عوض سه تا آباژور به جای آن روشن است.
- معمولا باطری گوشی تلفن بی سیم تمام شده و چون نمی دانیم باطری آن را کجا می فروشند، از یک دستگاه قدیمی استفاده می کنیم که صدا را خوب نمی رساند و در نتیجه هر تلفن دوبار قطع می شود.
- معمولا زیر در سوراخی است که هوا از آن رد می شود و کانال کولر باز است و شیشه بغل کانال کولر خوب هواگیری نشده و شش سال است درستش نکردیم در نتیجه شش زمستان است که باید خانه را یک و نیم برابر گرم تر کنیم.
- معمولا فیلتر روغن ماشین مان یک سال است که باید عوض شود، ولی وقت نمی کنیم که تعمیرگاه برویم تا بفهمیم چرا مصرف بنزین مان سی درصد بیشتر است....
- معمولا دولت مان پانزده سال است که احتیاج به اصلاح دارد، اما چون وقت نمی کنیم به اصلاح آن بپردازیم مجبور می شویم بالاخره انقلاب کنیم تا مشکل را حل کنیم
و مصرف انرژی در ایران پنج برابر است، چون همیشه برای انجام هر کاری باید پنج برابر زور بزنیم.

مسافر تاکسی آهسته روی شونه‌ی راننده زد چون

می‌خواست ازش یه سوال بپرسه… راننده جیغ زد،

کنترل ماشین رو از دست داد…نزدیک بود که بزنه به یه

اتوبوس…از جدول کنار خیابون رفت بالا…نزدیک بود که

چپ کنه…اما کنار یه مغازه توی پیاده رو متوقف شد…

برای چندین ثانیه هیچ حرفی بین راننده و مسافر رد و

بدل نشد… سکوت سنگینی حکم فرما بود تا این که راننده رو به مسافر کرد و گفت: "هی مرد! دیگه هیچ

وقت این کار رو تکرار نکن… من رو تا سر حد مرگ

ترسوندی!" مسافر عذرخواهی کرد و گفت: "من

نمی‌دونستم که یه ضربه‌ی کوچولو آنقدر تو رو

می‌ترسونه" راننده جواب داد: "واقعآ تقصیر تو

نیست…امروز اولین روزیه که به عنوان یه راننده‌ی

تاکسی دارم کار می‌کنم… آخه من 25 سال راننده‌ی

ماشین جنازه کش بودم…!"

1- خوابیدن
در اینجا می‌خواهیم درباره چیزى صحبت کنیم که بیش از یک چهارم عمر هر انسان صرف آن می‌شود. هنوز دلیل به خواب رفتن هم به صورت معما باقى مانده است. چیزى که دانشمندان می‌دانند این است که: خوابیدن براى بقاى پستانداران جنبه حیاتى دارد. بی‌خوابى فزاینده می‌تواند به تغییر خلق و خو، توهّم‌زدگى و در حالت‌هاى خاص، حتى به مرگ منجر شود. خواب داراى دو وضعیت است: حرکات غیرسریع چشم (NREM) که در خلال آن، مغز فعالیت کم سوخت و سازى انجام می‌دهد و حرکات سریع چشم (REM) که در خلال آن، مغز بسیار فعّال است. برخى دانشمندان فکر می‌کنند که خواب NREM به بدن استراحت می‌دهد و شبیه خواب زمستانى باعث ذخیره انرژى می‌گردد و خواب REM می‌تواند به سازماندهى خاطرات کمک کند. البته این ایده هنوز اثبات نشده است و رویاهایى که در خلال خواب REM به وقوع می‌پیوندد همیشه ارتباطى به خاطرات ندارد.

2- خواب دیدن
اگر از 10 نفر بپرسید که خواب‌ها و رویاهاى انسان از چه تشکیل شده‌اند، احتمالاً 10 پاسخ متفاوت دریافت می‌کنید. علتش این است که دانشمندان هنوز سرگرم کشف این معما هستند. یک احتمال: خواب دیدن از طریق تحریک حرکت سناپس‌ها بین سلول‌هاى مغز، به تمرین دادن مغز می‌پردازد. یک نظریه دیگر این است که خواب‌هاى افراد درباره وظایف و هیجاناتى است که در طول روز به آن پرداخته و این فرایند می‌تواند به استحکام افکار و خاطرات کمک کند. بطور کلّى، دانشمندان در این نكته توافق دارند که خواب دیدن در خلال عمیق‌ترین بخش خواب که حرکات سریع چشم (REM) خوانده می‌شود اتفاق می‌افتد.

3- احساسات خیالى
تخمیمن زده می‌شود که در حدود 80 درصد حس‌هایى که در ناحیه اندام‌هاى قطع شده بدن وجود دارد مانند گرما، خارش، فشار و درد، برآمده از "اندام‌هاى گمشده" هستند. افرادى که این پدیده "اندام خیالی" را تجربه می‌کنند، حسى که دارند درست مانند این است که آن اندام جزئى از بدن آن‌هاست. یک توضیحى که در این مورد وجود دارد این است که عصب‌هاى ناحیه عضو قطع شده، ارتباط جدیدى با نخاع برقرار می‌کنند و به فرستادن علائم (سیگنال) به مغز ادامه می‌دهند، درست مانند هنگامى که عضو قطع شده سرجایش وجود داشت. احتمال دیگرى که داده می‌شود این است که مغز طورى برنامه‌ریزى شده است كه با بدن کامل کار کند. به عبارت دیگر، احتمال داده می‌شود که مغز، الگویى از یک بدن کامل با تمام اجزاء و اندام‌ها را در خود نگهدارى می‌کند.

4- کنترل مأموریت
ساعت بیولوژیک بدن که در هیپوتالاموس مغز قرار دارد، برنامه‌ریزى فعالیت‌هاى بدن براى یک ریتم 24 ساعته را بر عهده دارد. واضح‌ترین اثر این ریتم، چرخه خواب و بیدارى است امّا ساعت بیولوژیک بر روى دستگاه گوارش، دماى بدن، فشار خون و تولید هورمون‌ها نیز تأثیر دارد. پژوهشگران دریافته‌اند که شدّت نور می‌تواند از طریق تنظیم هورمون ملاتونین، این ساعت را عقب یا جلو ببرد. تحقیقات بر روى این مسئله که آیا مکمل‌هاى غذایى حاوى ملاتونین می‌توانند از خستگى پرواز ناشى از اختلاف ساعت جلوگیرى کنند یا نه همچنان ادامه دارد.

5- خاطرات
انسان‌ها معمولاً برخى اتفاقات را به سختى فراموش می‌کنند، مثل اولین روز مدرسه یا نخستین ملاقات با همسر. سوال این است که این فیلم‌هاى سینمایى چگونه در ذهن انسان نگهدارى می‌شود؟ دانشمندان با استفاده از تکنیک‌هاى تصویربردارى از مغز در حال کشف سازو کار مسئول ایجاد و ذخیره‌سازى خاطرات هستند. یافته‌هاى کنونى نشان می‌دهد که ناحیه هیپوکامپوس که درون غشاء خاکسترى مغز قرار دارد می‌تواند به صورت جعبه خاطرات عمل کند.

6- معما
خنده یکى از رفتارهاى انسان است که درک بسیار اندکى از آن وجود دارد. دانشمندان دریافته‌اند که در خلال یک خنده از ته دل، سه قسمت از مغز فعّال می‌شود: بخش تفکّر که به شما کمک می‌کند معنى شوخى یا جوک را درک کنید، بخش حرکت که به عضلاتتان دستور حرکت می‌دهد، و ناحیه هیجانات که حس "شادی" را بیرون می‌کشد. امّا چیزى که هنوز ناشناخته مانده این است که چرا یک نفر به یک جوک احمقانه می‌خندد در حالى که فرد دیگرى موقع تماشاى یک فیلم ترسناک خنده‌اش می‌گیرد. به گفته یکى از پژوهشگران، خنده واکنشی است به ناهمخوانى و ناسازگارى (داستان‌هایى که از انتظارات متعارف پیروى نمی‌کنند). تنها چیزى که مشخص است این است که خنده حال ما را بهتر می‌کند كه همین مسئله حالت معمایی این مسئله را از بین می برد.

7- طبیعت درمقابل تربیت
در جدال دیرپاى مربوط به این که آیا افکار و شخصیت، توسط ژن‌ها کنترل می‌شود یا محیط، دانشمندان به شواهدى دست یافته‌اند که نشان می‌دهد پاسخ این سوال یکى یا هر دوى آن‌هاست! قابلیت مطالعه ژن‌هاى یک فرد، بسیارى از خصوصیات و ویژگی‌هاى انسان را نشان داده است که ما کنترل اندکى بر روى آن‌ها داریم و در عین حال، در بسیارى از زمینه‌ها، نشان داده شده است که تربیت، تأثیرى قوى بر این که ما که هستیم و چه می‌کنیم داشته است.

8- میرائى
براستی سوال این است که چرا انسان پیر می‌شود؟ همه ما با یک جعبه ابزار عالى به دنیا می‌آئیم که پر است از سازوکارهاى مقابله با بیماری‌ها، به نحوى که ممکن است فکر کنیم می‌تواند ما را در مقابل انواع بیماری‌ها محافظت کند. امّا با افزایش سن، سازوکار ترمیمى بدن از فرم خارج می‌شود. در واقع، مقاومت ما در برابر صدمات جسمى و استرس کاهش می‌یابد. نظریه‌هایى که در مورد علّت سالخوردگى انسان وجود دارد را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: اول اینكه پا به سن گذاشتن مانند سایر ویژگی‌هاى انسان، ممکن است بخشى از ژنتیک انسان باشد که طبق برنامه‌ریزى خاصى اتفاق می‌افتد و دوم اینكه در یک دیدگاه کمتر خوش‌بینانه، پا به سن گذاشتن، علّت خاصى ندارد و در نتیجه صدمات سلّولى که در طول زندگى به وقوع می‌پیوندد، پیش می‌آید. تعداد زیادى از دانشمندان فکر می‌کنند که علم نهایتاً پا به سن گذاشتن را به تأخیر خواهد انداخت و حداقل طول عمر را به دو برابر طول عمر فعلى خواهد رساند.

9- انجماد
زندگى جاوید ممکن است واقعیت نداشته باشد امّا یک رشته جدید به نام کرایونیکس (Ceyonics) می‌تواند به برخى از انسان‌ها دو بار حیات اعطاء کند. در مراکز کرایونیکس، بدن انسان‌ها را پس از مرگ در خمره‌هایى پر از نیتروژن مایع در دماى منهاى 78 درجه سانتیگراد قرار می‌دهند. ایده‌اى که وجود دارد این است که فردى که بر اثر یک بیمارى که فعلاً لاعلاج است فوت شده می‌تواند در آینده هنگامى که درمان آن بیمارى کشف شد، یخ‌گشایى و احیاء شود. هم اکنون بدن تد ویلیامز، بازیکن شاخص و معروف بیس‌بال در یکى از مراکز کرایونیکس در آریزونا منجمد شده است. البته فعلاً هیچیک از بدن‌هایى که بدین ترتیب منجمد شده‌اند احیاء نشده‌اند زیرا این فناورى هنوز به وجود نیامده است ولى دانشمندانى که در این زمینه کار می‌کنند امیدوارند در آینده به این فناورى دست یابند.

10- هشیارى و آگاهى
هنگامى که صبح از خواب برمی‌خیزید، متوجه می‌شوید که خورشید طلوع کرده است، صداى پرندگان را می‌شنوید و هواى تازه را بر روى پوست صورت خود حس می‌کنید. به عبارت دیگر، هوشیار هستید. این موضوع پیچیده از دیرباز در جوامع علمى مطرح بوده است. اخیراً دانشمندان علم اعصاب، هشیارى را به عنوان یک موضوع پژوهشى واقعى مورد توجه قرار داده‌اند. بزرگترین معما در این حوزه توضیح این مسأله بوده است که چگونه فرایندها در مغز به تجربیات ذهنى می‌انجامند. تاکنون دانشمندان توانسته‌اند لیست بالا بلندى از سؤالات را تهیه کنند.

داستانی که در زیر نقل می‌شود، مربوط به دانشجویان ایرانی است که دوران سلطنت «احمدشاه قاجار» برای تحصیل به آلمان رفته بودند و آقای «دکتر جلال گنجی» فرزند مرحوم «سالار معتمد گنجی نیشابوری» برای نگارنده نقل کرد:

«ما هشت دانشجوی ایرانی بودیم که در آلمان در عهد «احمد شاه» تحصیل می‌کردیم. روزی رئیس دانشگاه به ما اعلام نمود که همۀ دانشجویان خارجی باید از مقابل امپراطور آلمان رژه بروند و سرود ملی کشور خودشان را بخوانند. ما بهانه آوریم که عدۀ‌مان کم است. گفت: اهمیت ندارد. از برخی کشورها فقط یک دانشجو در اینجا تحصیل می‌کند و همان یک نفر، پرچم کشور خود را حمل خواهد کرد، و سرود ملی خود را خواهد خواند.

چاره‌ای نداشتیم. همۀ ایرانی‌ها دور هم جمع شدیم و گفتیم ما که سرود ملی نداریم، و اگر هم داریم، ما به‌یاد نداریم. پس چه باید کرد؟ وقت هم نیست که از نیشابور و از پدرمان بپرسیم. به راستی عزا گرفته بودیم که مشکل را چگونه حل کنیم.. یکی از دوستان گفت: اینها که فارسی نمی‌دانند. چطور است شعر و آهنگی را سر هم بکنیم و بخوانیم و بگوئیم همین سرود ملی ما است.. کسی نیست که سرود ملی ما را بداند و اعتراض کند..

اشعار مختلفی که از سعدی و حافظ می‌دانستیم، با هم تبادل کردیم. اما این شعرها آهنگین نبود و نمی‌شد به‌صورت سرود خواند. بالاخره من [دکتر گنجی] گفتم: بچه‌ها، عمو سبزی‌فروش را همه بلدید؟. گفتند: آری. گفتم: هم آهنگین است، و هم ساده و کوتاه. بچه‌ها گفتند: آخر عمو سبزی‌فروش که سرود نمی‌شود. گفتم: بچه‌ها گوش کنید! و خودم با صدای بلند و خیلی جدی شروع به خواندن کردم:«عمو سبزی‌فروش . . ... بله. سبزی کم‌فروش . . . بله. سبزی خوب داری؟ . .. . بله» فریاد شادی از بچه‌ها برخاست و شروع به تمرین نمودیم. بیشتر تکیۀ شعر روی کلمۀ «بله» بود که همه با صدای بم و زیر می‌خواندیم. همۀ شعر را نمی‌دانستیم. با توافق هم‌دیگر، «سرود ملی» به این‌صورت تدوین شد:

عمو سبزی‌فروش! . . . بله

سبزی کم‌فروش! . ... . .. بله

سبزی خوب داری؟ . . بله

خیلی خوب داری؟ . . . بله

عمو سبزی‌فروش! . . . بله

سیب کالک داری؟ .. . . بله

زال‌زالک داری؟ . . . . . بله

سبزیت باریکه؟ .. . . . . بله

شبهات تاریکه؟ .... . . . . بله

عمو سبزی‌فروش! . . . بله

…

این را چند بار تمرین کردیم. روز رژه، با یونیفورم یک‌شکل و یک‌رنگ از مقابل امپراطور آلمان ، «عمو سبزی‌فروش» خوانان رژه رفتیم. پشت سر ما دانشجویان ایرلندی در حرکت بودند. از «بله» گفتن ما به هیجان آمدند و «بله» را با ما همصدا شدند، به‌طوری که صدای «بله» در استادیوم طنین‌انداز شد و امپراطور هم به ما ابراز تفقد فرمودند و داستان به‌خیر گذشت.»

فصلنامۀ «ره‌ آورد» شمارۀ 35، صفحۀ 286

يک توپ بسکتبال تو دست من تقريباً 19 دلار مي ارزه .يک توپ بسکتبال تو دست مايکل جوردن تقريباً 33 ميليون دلار مي ارزه.بستگي داره تو دست کي باشه .

-------------------------------------------------

يک توپ بيس بال تو دست من شايد 6 دلار بي ارزه ..يک توپ بيس بال تو دست راجر کلمن 4.75 ميليون دلار مي ارزه.بستگي داره تو دست کي باشه .

-------------------------------------------------

يک راکت تنيس تو دست من بدون استفاده است .يک راکت تنيس تو دست آندره آقاسي ميليونها مي ارزه .بستگي داره تو دست کي باشه .

-------------------------------------------------

يک عصا تو دست من مي تونه يه سگ هار رو دور کنه .يک عصا تو دست موسي درياي بزرگ رو مي شکافه .بستگي داره تو دست کي باشه .

-------------------------------------------------

يک تيرکمون تو دست من يک اسباب بازي بچگانه است .يک تيرکمون تو دست داوود يک اسلحه قدرتمنده .بستگي داره تو دست کي باشه .

-------------------------------------------------

دوتا ماهي و پنج تيکه نون تو دست من دوتا ساندويچ ماهي ميشه .دوتا ماهي و پنج تيکه نون تو دستاي عيسي هزاران نفر رو سير ميکنه .بستگي داره تو دست کي باشه .

-------------------------------------------------

همونطور که مي بيني، بستگي داره تو دست کي باشه .پس دلواپسي ها، نگراني ها، ترس ها، اميدها، روياها، خانواده ها و نزديکانت رو به دستان خدا بسپار چون .....بستگي داره تو دست کي باشه .

-------------------------------------------------

اين پيام تو دستاي توست .باهش چي کار مي کني؟

بستگي داره تو دستاي کي باشه !

لبخند بزن، روز خوبي داشته باشي

قهرمان افسانه اي تنيس ويمبلدون ‎(Arthur Ashe) آرتور اشي به خاطر خون آلوده اي كه درجريان يك عمل جراحي درسال ۱۹۸۳دريافت كرد به بيماري ايدز مبتلا شد

ودربسترمرگ افتاد او ازسراسر دنيا نامه هائي از طرفدارانش دريافت كرد‎.

يكي از طرفدارانش نوشته بود :  

چراخدا تورا براي چنين بيماري دردناكي انتخاب كرد؟

آرتور در پاسخش نوشت :  

دردنيا  ۵۰ ميليون كودك بازي تنيس را آغاز مي كنند

 ۵ميليون ياد مي گيرند كه چگونه تنيس بازي كنند

۵۰۰هزارنفر تنيس رادرسطح حرفه اي يادمي گيرند

۵۰هزارنفر پابه مسابقات ‏مي گذارند ۵هزارنفر سرشناس مي شوند

۵۰ نفربه مسابقات ويمبلدون راه پيدامي كنند

۴ نفربه نيمه نهائي مي رسند و دونفر به فينال

وآن هنگام كه جام قهرماني را روي دستانم گرفته بودم

هرگز نگفتم خدايا چرا من؟

وامروز هم كه ازاين بيماري رنج مي كشم هرگز نمي توانم بگويم خدايا چرا من؟

سخن روز :ساعتي در خود نگر تا كيستي                   از كجائي وز چه جائي چيستي
در جهان بهر چه عمري زيستي                 جمع هستي را بزن بر نيستي 
 

پسرک از پدر بزرگش پرسید :
- پدر بزرگ درباره چه می نویسی؟

پدربزرگ پاسخ داد :
درباره تو پسرم، اما مهمتر از آنچه می نویسم، مدادی است که با آن می نویسم. می خواهم وقتی بزرگ شدی، تو هم مثل این مداد بشوی !

پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چیز خاصی در آن ندید :
- اما این هم مثل بقیه مداد هایی است که دیده ام !

پدر بزرگ گفت : بستگی داره چطور به آن نگاه کنی، در این مداد پنج صفت هست که اگر به دستشان بیاوری، برای تمام عمرت با دنیا به آرامش می رسی :

صفت اول : می توانی کارهای بزرگ کنی، اما هرگز نباید فراموش کنی که دستی وجود دارد که هر حرکت تو را هدایت می کند. اسم این دست خداست، او همیشه باید تو را در مسیر اراده اش حرکت دهد.

صفت دوم : باید گاهی از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی. این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد اما آخر کار، نوکش تیزتر می شود ( و اثری که از خود به جا می گذارد ظریف تر و باریک تر) پس بدان که باید رنج هایی را تحمل کنی، چرا که این رنج باعث می شود انسان بهتری شوی.

صفت سوم : مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه، از پاک کن استفاده کنیم. بدان که تصحیح یک کار خطا، کار بدی نیست، در واقع برای اینکه خودت را در مسیر درست نگهداری، مهم است.

صفت چهارم : چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست، زغالی اهمیت دارد که داخل چوب است. پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است.

و سر انجام پنجمین صفت مداد : همیشه اثری از خود به جا می گذارد. پس بدان هر کار در زندگی ات می کنی، ردی از تو به جا می گذارد و سعی کن نسبت به هر کار می کنی، هشیار باشی و بدانی چه می کنی.
 

The Darioush Story
'The opening of the new winery and visitor center is, without a doubt, one of the most exciting moments in my life. Ever since I was a young man, when I began my passion for great wine, I dreamt of this day.' 

Darioush Khaledi grew up in Shiraz , one of Iran 's prominent wine-growing regions. His father was a hobbyist winemaker and as a young boy, Khaledi used to sneak sips from the barrel; as a young adult he became a devoted collector of fine wines. 

Trained as a civil engineer and with a career in construction, Darioush left Iran in the late 1970's and emigrated to Southern California where he was faced with the challenge of rebuilding his life. Darioush and his brother-in-law pooled their resources and purchased a failing grocery store in the city of Los Angeles . Now thirty years later, together they operate one of the most successful independently owned grocery businesses in the United States , which alone employs over 1500 people. 

As the success of his grocery business grew, his passion for fine wine transformed from collector to producer. No longer was Darioush interested solely in collecting the world's finest wines he was driven to create hand-crafted wines with the highest quality standards. 

Darioush is the culmination of the worldwide search for the ultimate vineyardestate. The Darioush Estate's ninety-five acres are planted to Cabernet Sauvignon, Shiraz , Merlot, Malbec, Petit Verdot, Chardonnay and Viognier. 

 

تقدیم به عاشقــان سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع)